hangi yarınların açılır kapıları, umut diyarından
hani rüzgar kamçılardı vuslat yolunun kısraklarını
hep aynı yerde mi olur rüyaların sahne arkası
umut haykırışıyla gözlerini açarsın
bir bakarsın aynı yerdesin
gözünü yumduğun yerden bir milim uzaklaşmamışsın uyandığın yere
yalpalı adımlarınla göğüslersin ufukları çatık yarınları
sırtındaki kambur büyür gitgide zamana fark ettirmeden
seni sende bilir
halbuki sen bile anlayamazsın senden giden seni...

Kaç gün daha geçmesi gerek?
Üzerindeki eskimiş zamanın kalıntılarından kurtulman için.
Sözde, isyan kaldırabilir mi gözlerinin kepenklerini
Bu kadar mı hiçe sayıyorsun göz yaşlarını
İki gözün iki çeşme misali.
Duy diye söylüyorum!
Başındaki sığ rüzgarların bırak essin.
Sen ayağına takılmaya niyetli gölgeliklere çevir gözlerini.
Hangi yöne gidilir ki böyle gizli gizli,
Hayat zaten hep sizli bizli.
Gitme diyemeyecek kadar mı seviyorsun benliğini
Zaten benlik değil mi sensiz senli...