Sarardı yüzüm! 

Kış akşamlarının sancısı çökmüş üstüme

Hayat dediğin nedir ki

Sadece çıkmaz bir sokak

Mecbur, yaşayacaksın bu hayatı

Faili meçhullerinle

İster seve seve, ister söve söve

Mecbur yaşayacaksın

Nedendir bu sararıp solmalar o zaman

Zihnine ne çökmüşse çökmüş bırak 

Ne feryad figan dolanırsın

Bırak dökülsün umutlar 

Yeterince ağırlık etmedin mi kendine

Bak, kamburun çıkacak sonra, demedi deme

Elbet anlayan çıkar senide

Bırak, martıların uçuşsun gökkubbende

Hayat boşverende güzel nasıl olsa

Kimi duygular mekansızmış

Kapı aralamanı beklemez ansızın dalar içeri...