Şehre yağmur yağıyor
Bana hasret 
Damlalar seni ıslatıyor
Bense sırılsıklamım
Yağmurdan mıdır sensizliktenmidir bir hüzün çöküyor sokaklara
Sokaklar panayır yeri aslında 
Bense çok uzaktayım atlı karıncalara ve dönme dolaplara
Yağmur damlasında çakılyorum beton topraklara 
Saçlarına dokunabilme ümidiyle atladığım bulutlardan yere çakılıyorum 
Hani kanatlarımda yokki yönümü bulayım
Sen kanat takarsın diye düşünmüştüm oysaki 
Mutluluktan uçacaktım hani
Takamadınmı takmakmı istemedin ne bilebildim nede anlayabildim
Kimi zaman isyan ettim yağmur damlasına 
Kimi zaman da gülüp geçtim 
Aynı anda aynı gökkubbeden akan yağmur damlası altında...